#29 Kiedy stałam się dziełem sztuki – przygoda z wystawą „Tacy jak Ty” Fundacji ITAKA

Jak to jest, że pączka z nadzieniem zaczyna się przeważnie zawsze od tej strony, w której nadzienia nie ma? Tak też zaczęłam swoją rozmowę z Karoliną Jonderko, czyli fotografką, która stworzyła dla Fundacji ITAKA wystawę „Tacy jakTy”. Nadzieniem było oczywiście zdrowienie. Etap słodki, rozciągliwy w czasie i przyjemny…

W dniach 23 – 29 listopada w holu głównym Dworca Centralnego w Warszawie można doświadczyć wystawy „Tacy jak Ty” zorganizowanej przez Fundację ITAKA. Jestem też częścią tej wystawy. Jest na niej opublikowane moje zdjęcie w rozmiarze rzeczywistym z twarzą przysłoniętą lustrem. Po co? Po to, by każdy mógł się przejrzeć jak w lustrze w mojej historii, która umieszczona jest zaraz przy zdjęciu.

Moja historia? Historia znana jak świat. Ktoś nie chorował. Zaczyna chorować, choruje, a potem zdrowieje. W wystawie chodzi o to, by poszukać punktów wspólnych między doświadczeniami bohaterów i bohaterek wystawy a doświadczeniami jej odbiorców. Sama przygotowałam opis, który został umieszczony na wystawie. To moja narracja o kawałku mojego życia.

Przy tej okazji ze stresu zjadłam pączka i widzę, że nie mogę się od metafory pączka już uwolnić. Pączek chowa w środku wiele smakowitości i czytając historie pozostałych osób mam wrażenie, że odważyliśmy się na wystawie wypowiedzieć wiele smaczków. Czasami jednak są to pączki z różą, ale taką, która ma kolce. Wystawa jest TAKA JAK ŻYCIE, a bohaterowie TACY JAK MY.

Jestem szalenie podekscytowana, że wzięłam udział w tym projekcie. Dzięki niej mam poczucie olbrzymiej wspólnoty doświadczeń zarówno z bohaterami wystawy, jak i odbiorcami. TO wystawa, która ma łączyć i pokazywać punkty styku. Dla mnie to też opowieść o zwyczajności, o tym, że kryzys psychiczny po prostu może nam się zdarzyć, np. możemy opowieść o nim napotkać przypadkowo w podróży, gdzieś tam na Dworcu Centralnym w Warszawie. 😊

A tak zupełnie na poważnie to przy okazji tej wystawy zaczęłam (poza jedzeniem pączka) zastanawiać się też nad granicami ujawniania informacji o chorobie. Dlaczego decyzja o ujawnieniu choroby zawsze kosztuje nas co najmniej jednego pączka? Dlaczego to takie stresujące? Przecież to choroba taka jak każda inna. Przynajmniej w idealnym świecie taka powinna być. Całkiem zwyczajna w swej niezwyczajności.

Zatem dla przypomnienia. W Polsce 25% osób, co 4 Polak lub Polka, ma w swoim życiu sytuację kryzysu psychicznego. Innymi słowy, co czwarta osoba, którą znamy, mogłaby mieć postawią diagnozę choroby lub zaburzenia psychicznego. Dlaczego nie zacząć o tym mówić i rozmawiać na ten temat? Zapraszam jak zwykle do komentarzy pod wpisem lub kontaktu na mailu tutaj >>

Dziękuję Fundacji ITAKA za super przygodę!

One thought on “#29 Kiedy stałam się dziełem sztuki – przygoda z wystawą „Tacy jak Ty” Fundacji ITAKA

  1. idę oglądać, bardzo jestem ciekawa! ale i cichutko postuluję, to nie tylko do Ciebie, by ten slogan reformy „co czwarty Polak lub Polka” jednak trochę zmienić, bo struktura społeczna kraju bardzo się zmienia, jest coraz mniej homogeniczna, i mieszkający tu na stałe imigranci nie są z innej gliny ulepieni. Próba szukania pomocy dla koleżanki z Ukrainy w kryzysie psychicznym – doświadczenie jedyne w swoim rodzaju. Człowiek sowiecki nie ma prawa się załamać, chorują tylko Polacy, co czwarty lub co czwarta………

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Create your website with WordPress.com
Rozpocznij
%d blogerów lubi to: